مجسمه ها به من خدیدند و من بریدم.....
چه تلخ این روزها را خریدم.....
نگاهم کن...از غرورها پرم.....:}{...نابود شدنم را دیدم ...این منم...
+ نوشته شده در سه شنبه یکم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 21:16 توسط یه دوست...!
|
یاد سرنوشت این همه بعت های بی صداست